{"id":1016,"date":"2021-03-16T07:29:10","date_gmt":"2021-03-16T06:29:10","guid":{"rendered":"https:\/\/wjednastrone.pl\/?p=1016"},"modified":"2021-03-16T08:09:52","modified_gmt":"2021-03-16T07:09:52","slug":"miejsce-castell-de-queralt","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wjednastrone.pl\/?p=1016","title":{"rendered":"Miejsce: Castell de Queralt"},"content":{"rendered":"\n

Mawet nie wiem, kiedy min\u0119\u0142y dwa tygodnie i zn\u00f3w odezwa\u0142 si\u0119 we mnie niezany wcze\u015bniej zew zwiedzania zamk\u00f3w. Tym razem przyszed\u0142 czas na Castell de Queralt.<\/p>\n\n\n\n

Kwestia dyscypliny<\/h3>\n\n\n\n

Jedni uprawiaj\u0105 hazard, inni ziemi\u0119, a jeszcze inni kolarstwo. Po prawdzie znajdzie si\u0119 wi\u0119cej jeszcze rzeczy do uprawiania. Ja zada\u0142em sobie pytanie, czym jest to co\u015b, co ostatnio coraz cz\u0119\u015bciej uprawiam? Klasyczne kolarstwo szosowe to ju\u017c z pewano\u015bci\u0105 nie jest. Do\u015b\u0107 powiedzie\u0107, \u017ce przyzwyczajam si\u0119 coraz bardziej nie tylko do ma\u0142ego plecaczka, ale te\u017c do tego, \u017ce mam w nim lekkie buty na zmian\u0119. Dzi\u0119ki nim mog\u0119 chodzi\u0107 po ka\u017cdym terenie. By\u0107 mo\u017ce, cho\u0107 nie sprawdza\u0142em, m\u00f3g\u0142bym wciska\u0107 sobie te buty w kieszenie koszulki, a potem wpycha\u0107 w nie banany i batony, jednak co\u015b sprawia, \u017ce wzbraniam si\u0119 przed takim post\u0119powaniem. Alternatywnie, m\u00f3w\u0142bym mie\u0107 peda\u0142y SPD i buty, w kt\u00f3rych da si\u0119 normalnie chodzi\u0107, ale \u017ce poniewa\u017c mam zapi\u0119cia szosowe, to do\u0142\u0105czam do zestawu plecak z obuwiem zmiennym. <\/p>\n\n\n\n

\"Prze\u0142aje
Prze\u0142aje w moim wydaniu.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Jak wi\u0119c nazwa\u0107 ow\u0105 dyscyplin\u0119? Hm… mo\u017ce to by\u0107 jaki\u015b rodzaj wieloboju, bo bywa, \u017ce id\u0119 z rowerem na ramieniu i kto wie, czy kt\u00f3rego\u015b dnia nie przyjdzie mi przeprawia\u0107 si\u0119 przez rzek\u0119 wp\u0142aw? A mo\u017ce to kolarstwo prze\u0142ajowe? Jak by tego nie nazywa\u0107, chwal\u0119 sobie i coraz bardziej mnie to wci\u0105ga. Przy okazji dowiaduj\u0119 si\u0119 nast\u0119pnego dnia o mi\u0119\u015bniach, kt\u00f3rych normalnie na rowerze nie rozwijam \u2013 trening jest bardziej holistyczny \ud83d\ude09<\/p>\n\n\n\n

Na zamek<\/h3>\n\n\n\n

Castell de Queralt upatrzy\u0142em sobie ju\u017c dawno, gdy przed rokiem jako\u015b by\u0142em pierwszy raz we wiosce Bellprat. Patrz\u0105c z niej ku g\u00f3rom, podziwia\u0107 mo\u017cna wynios\u0142\u0105 i troch\u0119 tajemnicz\u0105 sylwetk\u0119 zamku. Wtedy nie przysz\u0142o mi nawet do g\u0142owy, \u017ceby wybiera\u0107 si\u0119 tam rowerem. W tym roku spostrzeg\u0142em w przelocie szutrow\u0105 drog\u0119, kt\u00f3r\u0105 \u2013 jak s\u0105dzi\u0142em \u2013 mo\u017cna wjecha\u0107 na g\u00f3r\u0119. I to w\u0142a\u015bnie zrobi\u0142em w pierwszy marcowy weekend.<\/p>\n\n\n\n

Aby jednak dotrze\u0107 do tego punktu, pokona\u0107 musia\u0142em z g\u00f3r\u0105 400 m przewy\u017cszenia drog\u0105, kt\u00f3r\u0105 znam ju\u017c prawie na pami\u0119\u0107. 400 m nie brzmi jako\u015b bardzo wznio\u015ble, ale tego dnia da\u0142o mi troch\u0119 w ko\u015b\u0107. A to by\u0142 dopiero pocz\u0105tek zabawy!<\/p>\n\n\n\n

\"Ostatni
Ostatni odcinek podjazdu pod zamek (widok z g\u00f3ry).<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Szutrowa droga jest w dobrym stanie \u2013 bez problemu da si\u0119 j\u0105 przeby\u0107 rowerem szosowym. Najpierw spada w d\u00f3\u0142, w jedn\u0105 z wielu tutaj w\u0105skich, r\u00f3wnoleg\u0142ych dolin, po czym pnie si\u0119 ponownie w g\u00f3r\u0119. Po chwili mija si\u0119 jedno z trzech gospodarstw stanowi\u0105cych ten przysi\u00f3\u0142ek, pozdrawia si\u0119 gestem konia, kt\u00f3ry wpatruje si\u0119, zaskoczony niespodziewan\u0105 wizyt\u0105, a potem jest ju\u017c tylko stromiej i stromiej… <\/p>\n\n\n\n

Ca\u0142a wspinaczka to trzy i p\u00f3\u0142 kilometra, 180 m wzniesienia. W pewnej chwili zrobi\u0142o si\u0119 na tyle stromo, \u017ce zmieni\u0142em buty na spacerowe. Po kolejnych kilku minutach oczom moim ukaza\u0142 si\u0119 zamek.<\/p>\n\n\n\n

Trzy ruiny<\/h3>\n\n\n\n
\"Ko\u015bci\u00f3\u0142ek
Ko\u015bci\u00f3\u0142ek \u015bw. Jakuba.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Ca\u0142y \u2013 szumne okre\u015blenie \u2013 kompleks ruin sk\u0142ada si\u0119 z trzech budynk\u00f3w. Najni\u017cej znajduje si\u0119 ko\u015bci\u00f3\u0142ek \u015bw. Jakuba, czyli Jaume. To ko\u015bci\u00f3\u0142ek przyzamkowy z pierwszej po\u0142owy XI wieku. Wed\u0142ug definicji, kt\u00f3r\u0105 znalaz\u0142em, znaczy to de facto prywatny ko\u015bci\u00f3\u0142 (lub kaplic\u0119), w\u0142asno\u015bciowo po\u0142\u0105czony z zamkiem, a nie ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny. Trafi\u0142em jednak te\u017c na \u017ar\u00f3d\u0142o m\u00f3wi\u0105ce, \u017ce by\u0142a tu ma\u0142a parafia. Przechodz\u0119 jednak nad tym do porz\u0105dku dziennego, bo w przeciwnym razie w \u017cyciu nie uko\u0144czy\u0142bym tego tekstu.<\/p>\n\n\n\n

\"Kapliczka
Kapliczka \u015bw. Micha\u0142a \u2013 ocala\u0142y fragment z dzwonnic\u0105.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Powy\u017cej, na szczycie wzg\u00f3rza, stoi sam zamek i fragmenty jeszcze jednej kaplicy \u2013 \u015bw. Micha\u0142a (Miquel). Zosta\u0142a z niej tylko jedna \u015bciana i dzwonnica, ale to ona sta\u0142a si\u0119 w niedawnych czasach ikon\u0105 tego miejsca \u2013 jest najbardziej fotogeniczna. Jest jak ko\u015bci\u00f3\u0142 w Trzesaczu \u2013 patrz\u0105c na ni\u0105 zadajemy sobie pytanie, czy b\u0119dzie jeszcze sta\u0142a przy kolejnej wizycie? Przy tej perspektywie czasowej trudno spodziewa\u0107 si\u0119, aby by\u0142 znany dok\u0142adny rok budowy, jednak pierwsza wzmianka o kaplicy pochodzi z roku 1088.<\/p>\n\n\n\n

Castell de Queralt<\/h3>\n\n\n\n
\"Castell
Castell de Queralt.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Wreszcie \u2013 zamek. Jest on po\u0142o\u017cony rewelacyjnie pod wzgl\u0119dem strategicznym. Niczym nie przes\u0142oni\u0119ty widok roztacza si\u0119 na cztery strony \u015bwiata, a dodatkowo w \u015bredniowieczu w jego pobli\u017cu prowadzi\u0142a jedna z wa\u017cnych dr\u00f3g \u0142\u0105cz\u0105cych Barcelon\u0119 i Lleid\u0119. Dzi\u015b na zamku, tak jak i w ko\u015bci\u00f3\u0142ku \u015bw. Jakuba trwaj\u0105 prace restauracyjne, mocno ju\u017c zaawansowane, w efekcie kt\u00f3rych naprawd\u0119 trudno mi by\u0142o uwierzy\u0107, \u017ce stoi si\u0119 przed murami licz\u0105cymi 900, a nawet ponad 1100 lat.<\/p>\n\n\n\n

\"Wewn\u0105trz
Wewn\u0105trz ruin.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Pierwsze niepewne wzmianki dotycz\u0105ce zamku: rok 880. Pierwsze pewne: rok 976, kiedy to Borrell II<\/a>, hrabia Barcelony, sprzedaje go wicehrabiemu. Ten nie cieszy si\u0119 jednak z nowej g\u00f3rskiej posiad\u0142o\u015bci zbyt d\u0142ugo, bo w 985 roku zostaje ona zniszczona w czasie najazdu Almansura<\/a>. Stoi jako ruina jaki\u015b czas, ale przed 1032 rokiem zostaje odbudowany. Przez wieki zmienia w\u0142a\u015bcicieli wielokrotnie, a finalnie nabywa go Josep Safont w roku 1842. Wkr\u00f3tce potem zamek ostatecznie si\u0119 wyludnia, cho\u0107 jeszcze w roku 1918 wygl\u0105da\u0142 na ca\u0142y<\/a>. <\/p>\n\n\n\n

Rdzawe drogi<\/h3>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Sp\u0119dzi\u0142em na zamkowym wzg\u00f3rzu chyba z godzin\u0119, ale czas jednak by\u0142o wraca\u0107. Do riun dojecha\u0142em strom\u0105, ale wygodn\u0105 drog\u0105. Zjecha\u0107 z nich postanowi\u0142em jednak w przeciwnym kierunku, nie wiedz\u0105c, z jak\u0105 nawierzchni\u0105 przyjdzie mi si\u0119 mierzy\u0107. Ale w ko\u0144cu je\u015bli przygoda, to przygoda! <\/p>\n\n\n\n

Jak to cz\u0119sto bywa, zacz\u0119\u0142o si\u0119 spokojnie, ale wkr\u00f3tce sprawy zn\u00f3w si\u0119 „pokomplikowa\u0142y” i zdecydowa\u0142em si\u0119 i\u015b\u0107 spacerem (kamienie wielko\u015bci pi\u0119\u015bci). Przez kolejnych par\u0119 kilometr\u00f3w droga przypomina\u0142a roller-coster. Trawersowa\u0142a zbocza g\u00f3r, obni\u017caj\u0105c si\u0119, lecz nie jednostajnie, a w serii zjazd\u00f3w i podjazd\u00f3w. Na szcz\u0119\u015bcie nawierzchnia, pomijaj\u0105c kr\u00f3tkie odcinki, sk\u0142ada\u0142a si\u0119 z drobnego \u017cwiru o rdzawym, albo wr\u0119cz czerwonawym kolorze. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Typowa dla rejonu formacja skalna i rdzawa gleba.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Jad\u0105c przez te hopki skupia\u0142em si\u0119 niemal wy\u0142\u0105cznie na tym, aby nie uszkodzi\u0107 opon. Tylko od czasu do czasu przystawa\u0142em, podziwiaj\u0105c krajobraz, zerkaj\u0105c wstecz na zamek. W ten spos\u00f3b, po d\u0142u\u017cszym czasie, bojecha\u0142em szosy asfaltowej w pobli\u017cu Bellbrat. Tam troch\u0119 zjad\u0142em, ubra\u0142em ponownie buty szosowe i uda\u0142em si\u0119 w dobrze znan\u0105 ju\u017c drog\u0119 powrotn\u0105 do domu. <\/p>\n\n\n\n

\"Castell
Wzg\u00f3rze z zamkiem widziane od p\u00f3\u0142nocy.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Tego dnia przeby\u0142em „zaledwie” oko\u0142o 90 km, ale czy to z powodu d\u0142u\u017cej przerwy w je\u017cd\u017ceniu, czy niezbyt obfitych posi\u0142k\u00f3w poprzedniego dnia, a mo\u017ce wymagaj\u0105cego terenu, czu\u0142em zm\u0119czenie por\u00f3wnywalne z trzema setkami w pobli\u017cu Wroc\u0142awia. Mia\u0142em wi\u0119c powody do satysfakcji i krajoznawczej i czysto fizycznej.<\/p>\n\n\n\n

Dzi\u0119kuj\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Informacje o trasie<\/h3>\n\n\n\n

Trasa dost\u0119pna jest na Stravie<\/a> i Komoot<\/a>. Endomondo nie \u017cyje. <\/p>\n\n\n\n

Pisz\u0105c, korzysta\u0142em z Wikipedii, ale te\u017c innych \u017ar\u00f3de\u0142:<\/p>\n\n\n\n